G. Dolle
Nieuw aangebrachte dakgoot met bijbehorende 'steekpijp' deze is voor het afvoeren van het regenwater
Nieuw aangebrachte zinken 'bakgoot'
Velux dakraam, ingedekt met bitumen shingles, shingles zijn in verschillende kleuren verkrijgbaar in dit geval heeft de opdrachtgever gekozen voor de kleur zwart
Hier ziet u de 'wang' van een dakkapel zonder waterdichte afwerking
Hetzelfde dakkapel maar dan afgewerkt met gepatineerde zinken rabatdelen. Gepattineerd houdt in dat het zink voorzien is van een beschermlaag
Achtergrond informatie zink

Lang voor de ontdekking van zink als metaalerts werd het al gebruikt in de zinkkoper legering messing en als zinkzout voor medische toepassing. Er zijn messing objecten bekend die stammen uit de tijd van de Babyloni‘rs en Assyri‘rs (3000 jaar v. Chr.) en uit Palestina (1400 tot 1000 jaar v. Chr.).

Zink werd voor het eerst rond 500 v. Chr. aan koper toegevoegd. dit was te herleiden uit de vondst van een sierraad op het eiland Rhodos. Alhoewel zink dus werd toegevoegd aan koper om messing te maken, duurde het nog vele eeuwen voordat het als metaal bekend werd. De term 'zink' werd voor het eerst gebruikt in de 17e eeuw.

Omdat zink in de natuur alleen in verbindingen voorkomt, werd het voor het eerst bekend als zinkcarbonaat, een zinkzout. Zink was zeer geschikt in legeringen met andere metalen en werd daarom veel gebruikt in munten. Zinkerts is sinds de bronstijd bekend, maar het duurde nog erg lang voordat zink werd ge•dentificeerd als een element, dus als een zuivere, enkelvoudige stof. Zink werd tot aan het eind van de 18e eeuw veelal ge•mporteerd uit India en gold als erg duur.

Vroege productie in India en China

Rond het jaar 1200 na Christus werd metallisch zink in India geproduceerd. Het proces stond omschreven als de productie van een nieuw tin-achtig metaal. Hierbij werd de zinkerts in een gesloten kroes op een houtskoolvuur verhit. Er ontstond zinkdamp, dat in een condensatievat gekoeld. Zo ontstond het metallisch zink.

De uit Veneti‘ stammende Marco Polo (1254-1324) vermeldde de productie van zinkoxide in Perzi‘. De Perzen maakten gebruik van een oplossing van zinksulfaat (ZnSO4 á 7H2O) voor de behandeling van oogontsteking. Zinksulfaat (ZnSO4) wordt ook tegenwoordig gebruikt in de geneeskunde als Adstringens en antisepticum.

In 1374 werd zink ontdekt door de Hindoes als een nieuw metaal, het achtste op dat moment. Er was toen nog een beperkte productie en bijbehorende handel.

In West Europa werd vanaf het begin van de 19e eeuw gewalst zink vaker toegepast en werden steeds meer dakbedekkingen en goten van zink gemaakt. De sterkte, goede verwerkbaarheid, lage gewicht, soldeerbaarheid en lange levensduur maakten het een populair. In historische binnensteden, zoals Parijs, Wenen en Den Haag, is zink als dakbedekking niet meer weg te denken.